بادام تلخ..
درخت بادامي که
کاشتي و رفتي
با اشک، آب دادمش
بادام تلخي داد
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 12:13 PM توسط مائده
|
حرفهای دل
خنده برلب میزنم تاکس نداندرازمن ورنه این دنیاکه مادیدیم خندیدن نداشت
تومی دانی که انسان بودن وزیستن چه دشواراستپس چه رنجی می کشدان کس که انسان است وازاحساس سرشاراست
نوشتههای پیشین
پیوندها
- مجموعه اشعارالیاس
- زیراسمون خدا
- تنهاتویی که بودونبودت یگانه بود
- مجله اینترنتی چیز
- دنیای کامپبوتر
- دلشکسته اسمانی
- کلبه ی عاشقی(گرگان)
- نگارین پرتو
- ظــــــــهور
- حریم عشق
- حرف دل
- بهانه های من
- تنها مونسم
- انگشت دونه
- اتش سرد
- دختري با طعم شكلات
- نارسیس
- هیچ گاه تنها نیستم
- درد های یک گالیور
- ایلیا
- ***تقدیم به تنها عشقم***
- مشق های خط خطی
- عشقولانه
- آوای صدای گمشده
- lovelyax
- سایه روشن
- تلخ و شیرین
- دختر و پسر
- دوستدار امین فیاض
- حقیقت عشق چیست؟
- داستان جدید شیرین و فرهاد
- خاطرات من
- اگه نباشی...
- love
- سکوت عشق
- ( دانشجویان حسابداری )
- وبلاگ اختصاصی نانسی عجرم(اسماعیل--تنها)
- BloodLovE
- مهدی رایانه
- عاشق دلشکسته(مهدی)
- alon love
- دلواپسی های من
- تنهای تنها (بهروز)
- عاشق
- بزرگترين سايت اموزش سازدهني
- زنده به گور
- پورتال موزيك پرند
- شاهین...یه شبگرد عاشق
- ☠جغد....شکارچیه شب☠
- دایرکتوری پزشکی 3
- دلتنگی و تنهایی